Ang Karunungan ni Solomon

Panimula:

               Bagama't ang aklat na ito ay nasulat na para bang si Haring Solomon ang may akda, marahil ito'y nasulat noong unang siglo bago dumating si Jesu-Cristo. Isinulat ito sa Alexandria, sa Egipto, upang hikayatin ang mga Judiong naninirahan roon na maging matapat sa Diyos. Ang ilan sa kanila ay tumalikod na sa pananampalatayang Judio at niyakap ang mga relihiyong Griego. Layunin ng may-akda na ipakitang ang mga katuruan ng Kasulatan tungkol sa karunungan ay higit kaysa mga katuruang batay sa relihiyon at pilosopiyang Griego. Sinikap niyang ipaliwanag kung bakit kadalasang mas matagumpay ang mga taong masasama samantalang naghihirap ang mga taong matuwid. Sinulat din nang may-akda na makatuwirang huhusgahan ng Diyos ang lahat ng tao pagdating ng tamang panahon; paparusahan niya ang mga masasama, subalit ang mga matapat sa Diyos ay makakasama niya magpakailanpaman.

Nilalaman:

• Di namamatay ang mga taong matuwid ngunit pinarurusahan ang masasama 1:1---5:23;
• Pinupuri ang karunungan 6:1---9:18;
• Iniingatan ng Karunungan ang mga anak ng Diyos at pinaparusahan ang mga kaaway 10:1---12:27;
• Kahangalan ang sumamba sa diyus-diyosan 13:1---15:13;
• Pagpapala at pagpaparusa sa pag-alis sa Egipto 15:14---19:22

previous page            next page

Mga Kabanata: Solomon | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19